Think of all the fun I’ve missed,
Think of all the fellows that I haven’t kissed
Next year I could be just as good
If you check off my christmas list

Think of all the fun I’ve missed,
Think of all the fellows that I haven’t kissed
Next year I could be just as good
If you check off my christmas list

[20] Thievry Corporation – Radio Retaliation
[19] Emiliana Torrini – Me And Armini
[18] Goldfrapp – The Seventh Tree
[17] Alanis Morissette – Flavors Of Entanglement
[16] GAD. – System May Fall
[15] Gnarles Barkley – The Odd Couple
[14] Adele – 19
[13] Jennifer Hudson – Jennifer Hudson
[12] Amy MacDonald – This Is The Life
[11] Mariah Carey -E=MC²
[10] Natasha St Pier – Natasha St Pier
[09] David Archuleta – David Archuleta
[08] Girls Aloud – Out Of Control
[07] Mylene Farmer – Point De Suture
[06] Leona Lewis – Spirit
[05] Duffy – Rockferry
[04] The Verve – Forth
[03] Britney Spears – Circus
[02] M. Pokora – MP3
[01] Coldplay – Viva La Vida
Δείτε τί ψήφισαν οι υπόλοιποι 54 bloggers καθώς και τα συγκεντρωτικά αποτελέσματα για τα 50 καλύτερα album του 2008 εδώ.
Released: 11 June 2008
Label: Parlophone
Producer: Coldplay, Markus Dravs, Brian Eno, Rik Simpson, Jon Hopkins

Όταν είχα ακούσει πριν καιρό ότι οι Coldplay αποφάσισαν να αλλάξουν πολλά στο νέο τους album είχα τρομάξει. Είχα αρκετές επιφυλάξεις σχετικά με το αν θα μας παρουσίαζαν κάτι πραγματικά αξιόλογο ή η όλη τους επιτυχία πολύ απλά θα τους οδηγούσε σε αλλαγές που δε θα λειτουργούσαν καθόλου. Το αποτέλεσμα είναι πλέον στα χέρια μας και διέψευσε από τη πρώτη στιγμή τους όποιουσ φόβους μου. Για άλλη μια φορά οι Coldplay καταφέρνουν να σαρώσουν. Όχι μόνο σε πωλήσεις αλλά και σε κριτικές. Με τη καθοδήγηση του Brian Eno οι Coldplay κατάφεραν να κάνουν ένα καταπληκτικό album που ακούς απολαυστικά από την αρχή έως και το τέλος – ακόμα και η τελευταία προσθήκη του “Prospekt’s March” δείχνει πως οι Coldplay δούλεψαν με φοβερή έμπνευση. Με διαφορά το καλύτερο album της χρονιάς και το καλύτερο album της καριέρας τους.
Released: March 24, 2008
Label: EMI France
Producer: Timbaland, Ryan Leslie, Pete “Boxsta” Martin, The Bionix, Kore, Jim Beanz, Tarz, C. Dessart, R. Mir, Pete Martin, Jordan Houyez, M. Kool L.

Πολωνικής καταγωγής, ζει στη Γαλλία και έχει βάλει σκοπό για international καριέρα με το τελευταίο του album. Η καριέρα του ξεκίνησε το 2003 από το γαλλικό Popstars. Το group που προέκυψε διαλύθηκε γρήγορα και ο Matt Pokora αποφασίζει να ξεκινήσει σόλο καριέρα. Τα επόμενα χρόνια κυκλοφορεί 2 album στα γαλλικά που πάνε εξαιρετικά εμπορικά, ο ίδιος δηλώνει παντού ότι θέλει να κάνει παγκόσμια καριέρα με ένα αγγλόφωνο album και ότι έχει ως όνειρο να συνεργαστεί με τον Timbaland και η δισκογραφική του εταιρία φαίνεται ότι πιστεύει πολύ σε αυτόν: δίνει 800.000 δολλάρια στον Timbaland για να δουλέψει μαζί του στο τελευταίο του φετινό album.
Το αποτέλεσμα είναι πραγματικά εξαιρετικό. Υποδειγματική παραγωγή, καταπληκτικές μελωδίες, πανέξυπνα φωνητικά συνθέτουν το “MP3″ που είναι το καλύτερο φετινό pop album. Δυνατά beat στο “Dangerous” με τον Timbaland να κάνει φωνητικά και τον αδερφό του Sebastian να ραπάρει, ασύλληπτα εμπνευσμένο hip-pop στο “Catch Me If You Can”, πιασιάρικη μουσική στο “No Me Without You”, ολίγον από electro στο “Tokyo Girl”, ταξιδιάρικη pop στο “Quitte à Me Jouer/I Loved U”, ανατριχιαστικά εκπληκτική μπαλάντα με υπέροχο full string sample στο background στο “Climax”, downtempo μελωδία με πιάνο και χορωδία στο “Sur Ma Route/Through The Eyes”…
Αν και εμπορικά δεν έχει σκίσει, το MP3 του Matt Pokora είναι ένα album με εξαιρετική ποιότητα και συνοχή που για κάποιο λόγο δεν έχει βρει τη προσοχή που του αξίζει – θυμίσει λίγο τη περσινή περίπτωση της Siobhan Donaghy με το “Ghosts”, αν και τα μουσικα μονοπάτια εδώ είναι τελείως διαφορετικά. Το μόνο που θα μπορούσαμε να παρατηρήσουμε ως αρνητικό και πιθανώς θα πρέπει να αλλάξει είναι ότι ο Matt Pokora θυμίζεi μάλλον ενοχλητικά πολύ τον Justin Timberlake σε στυλ μουσικής, εμφάνιση (αν και ολίγον πιο dirty) και ερμηνεία.
Released: November 28, 2008
Label: Jive, Zomba, Sony Music
Producer: Bloodshy & Avant, Benny Blanco, The Clutch, Nate “Danja” Hills, Dr. Luke, Fernando Garibay, Greg Kurstin, Guy Sigsworth, Jim Beanz, Claude Kelly, Let’s Go To War, Max Martin, Nicole Morier, The Outsyders, The Underdogs

This is what I call pop music (hard to make nowadays). Έχοντας περάσει τα τελευταία 4 χρόνια μέσα στην απόλυτη παράνοια όσον αφορά τη προσωπική της ζωή, η Britney κυκλοφορεί το νέο της album για να μπει και πάλι για τα καλά στο παιχνίδι της μουσικής ποπ βιομηχανίας – δυστυχώς τα περσινά της προβλήματα δεν της επέτρεψαν να εκμεταλευτεί όσο θα έπρεπε το συγκλονιστικό περσινό της ablum “Blackout”, που συνεχίζει να είναι το καλύτερο album της καριέρας της, αλλά και ένα από τα καλύτερα album στην ιστορία της pop μουσικής.
Δυναμική pop στο “Womanizer”, urban κατευθύνσεις στο “Circus”, εκπληκτική μπαλάντα στο “Out From Under” (δια χειρός Guy Sigsworth η παραγωγή και μου μυρίζει single), έξυπνοι στίχοι στο “If You Seek Amy”, ξεσηκωτική ποπ στο “Shattered Glass” – κάπου εκεί έρχονται και τα bonus tracks: “Radar” για να μας θυμίζε πόσο εκπληκτικό album υπήρξε το “Blackout”, “Phonography” και “Amnesia” για να μας κάνουν να αναρωτιόμαστε πως είναι δυνατόν τόσο καλά κομμάτια να μένουν εκτός album και να αποτελούν bonus tracks… ή μήπως εκεί είναι το νόημα;
Κράτησα για το τέλος κάτι που έγραψε ο Neverlandean: “Όπως και να ‘χει, αυτό το άλμπουμ θα μείνει στην ιστορία ως το come-back της Britney, που μετά από γάμους, παιδιά, διαζύγια, ναρκωτικά, ακραία κουρέματα, διπολικές διαταραχές, ψυχοφάρμακα, δικαστήρια, αποτοξινώσεις και δημόσιους εξευτελισμούς ξανάβαψε το μαλλί πλατινέ, φόρεσε τα σικάτα ρούχα της και επέστρεψε για να διεκδικήσει αυτά που της ανήκουν. And that’s what a pop star is all about”.
You’re gonna see me in your dreams tonight
My face is gonna haunt you all the time
I promise that you gon’ want me back
When your world falls apart like shattered glass



Released: August 25, 2008
Label: Parlophone
Producer: Chris Potter, The Verve

Έντεκα ολόκληρα χρόνια είχαν να βγάλουν album οι The Verve – διαλυμένοι από το 1999 και με τον Richard Ashcroft να έχει κάνει μια μάλλον συμπαθητική σόλο καριέρα, ακολούθησαν τη μόδα των 2 τελευταίων χρόνων που θέλει τα μεγάλα συγκροτήματα της περασμένης δεκαετίας να αναβιώνουν και να κυκλοφορούν νέο υλικό. Δε ξέρω αν είναι κόλπο των δισκογραφικών εταιριών σε μια περίοδο που τσακίζονται οικονομικά από τα παράνομα download και την αδυναμία τους να φερθούν έξυπνα προκειμένου να βρουν σωστούς τρόπους για να κερδίσουν το χαμένο έδαφος, πάντως η επανένωση των The Verve είχε πολλά να μας πει. Από το επικό “Love Is Noise” και το γλυκό “Rather Be” ως και τα σχεδόν 8λεπτα παρακαλώ “Columbo” και “Appalachian Springs”, η αίσθηση που έχεις είναι πως ακούς ένα μεγάλο ροκ συγκρότημα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η παραγωγή του album που θυμίζει κάτι από τις παλιές καλές εποχές του συγκροτήματος. Το album έχει πάρει εξαιρετικές κριτικές ως τώρα, αν και εμπορικά η πορεία του για την ώρα είναι απλά συμπαθητική. Παρεμπιπτόντως το music video του “Love Is Noise” είναι εξαιρετικό.
Released: 3 March 2008
Label: A&M/Polydor, Mercury
Producer: Bernard Butler, Steve Booker, Jimmy Hogarth

Είναι μόλις 23 ετών και μέσα σε 12 μήνες έχει καταφέρει να έχει 6 singles με τεράστια επιτυχία, ένα album με πωλήσεις που ξεπερνούν τα 4 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως και 3 υποψηφιότητες για Grammy – κάτι μου λέει πως θα κερδίσει κάποιο από αυτά. Παρουσιάστηκε ως η διάδοχος (;) της Amy Winehouse, πήρε εξαιρετικές κριτικές – να αναφέρω ενδεικτικά τα 4 αστέρια στα 5 από τα σκληροπυρηνικά Rolling Stone και Q Magazine – και όχι άδικα: το ablum κάθε αλλο παρά εξαντλείται στο “Mercy”. Εκπληκτικά τα “Rockferry”, “Warwick Avenue”, “Rain On Your Parade” αλλά και το συγκλονιστικό “Stepping Stone” που με ανατριχιάζει κάθε φορά που το ακούω.
ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΣΧΟΛΙΑ