Επιτέλους για πρώτη φορά από το 2001 κερδίζει το κομμάτι που θέλω! Εύχομαι καλή επιτυχία στη Καλομοίρα. Θα σαρώσει! Εντυπωσιακό ρεπορτάζ εδώ
Επιτέλους για πρώτη φορά από το 2001 κερδίζει το κομμάτι που θέλω! Εύχομαι καλή επιτυχία στη Καλομοίρα. Θα σαρώσει! Εντυπωσιακό ρεπορτάζ εδώ
Ναι, σωστά, είναι διασκευή του κλασσικού κομματιού που λατρέψαμε στα 80’s. Τη Kate Ryan οι περισσότεροι τη γνωρίσαμε στη Eurovision της Αθήνας, όταν απέδειξε ότι μπορεί να έχεις ένα πολύ καλό τραγούδι (Je t’adore) αλλά πας άπατη αν το χορευτικό σου είναι μάπα…
Ο Anubis με κάλεσε σε ένα ακόμα blogo παιχνίδι. Οι κανονισμοί του παιχνιδιού έχουν ως εξής:
1. Πιάνουμε το βιβλίο που βρίσκεται πιο κοντά μας αυτή τη στιγμή
2. Το ανοίγουμε στη σελίδα 123 (αν είναι μικρό, παίρνουμε το επόμενο πιο κοντινό σε εμάς, που έχει τουλάχιστον 123 σελίδες)
3. Βρίσκουμε την πέμπτη πρόταση
4. Αντιγράφουμε τις επόμενες τρείς προτάσεις (δηλαδή την έκτη, έβδομη και όγδοη)
5. Βρίσκουμε άλλους πέντε να τους πασάρουμε το παιχνίδι.
Το βιβλίο που διαβάζω αυτή τη περίοδο είναι το “Η Κατάρα Του Δημάρχου¨(The Tribune’s Curse) του John Maddox Roberts. Αντιγράφω:
“…Ορισμένοι ήταν θεοί ετρουσκικοί και οι Ετρούσκοι ήταν οι πιο ισχυροί μάγοι έξω από την Αίγυπτο. Ακόμα και τώρα, τόσα χρόνια αργότερα, η πέννα τρέμει στο χέρι μου καθώς σκέφτομαι εκείνη την ημέρα. Εντάξει, το χέρι μου σήμερα τρέμει έτσι κι αλλιώς, αλλά αυτό είναι χειρότερο…”
Μήπως αυτό το βιβλίο έπρεπε να το διαβάζει ο Anubis;
Καλώ να συνεχίσουν οι:
1. Μετ – Ανοητε
2. Downtown Boy
3. Alex A.
4. Neverlandean
5. g 4 george
Χωρίς χιόνι και με μάλλον ανοιξιάτικη διάθεση, αυτή τη Κυριακή ξυπνάμε με το πιο lay back κομμάτι των Groove Armada: If you’re fond of sand dunes and salty air, quaint little villages here and there…
1988: Μια φορά και ένα καιρό τη Eurovision δεν την έβλεπε κανένας, εξαιρούμαι φυσικά εγώ και η μαμά της Μπόκοτα – τα έχω ξαναπεί, να μη λέω τα ίδια και με βαριέστε. Η γενικότερη παρακμή φυσικά αφορούσε και τις τηλεθεάσεις στην Ελλάδα, σε αντίθεση με την δυτική Ευρώπη που τότε ο διαγωνισμός σάρωνε, ενώ τώρα έχει πατώσει.
Το επίπεδο των τραγουδιών που συμμετείχαν στον ελληνικό τελικό τα χρόνια εκείνα ήταν συνήθως για γέλια. Έτσι το 1988 ενώ η Ελβετία έστελνε τη Celine Dion και το Λουξεμβούργο τη Lara Fabien, εμείς στέλναμε τον Κλόουν. Οι περισσότεροι ίσως θυμούνται το ανεκδιήγητο:
“Ενα τσίρκο ξανά πουλά στη νύχτα χαρά και σαν πρώτη σκηνή ο κλόουν παίζει τη Ζωή. Κλόουν, Κλόουν, είμαι ο Κλόουν, xαχαχαχα!”
Αυτά που ίσως δε θυμάστε από τον ελληνικό τελικό είναι το τραγούδι “Ηρεμιστικό”…:
“Τα βράδια έρχομαι για να σε σώσω από τους Ινδιάνους, με δυο πιστόλια και ένα Malboro στο στόμα και όπως χτυπάνε τα ταμ ταμ, τα δυο εξάσφαιρα μπαμ μπαμ κι όλοι στο χώμα. Έτσι το παίρνω εγώ το ηρεμιστικό κι εσύ κορόιδο τρέχα στο Ρυθμιστικό”.
…ή το “Χικ”…:
“Πως μπορώ μέσα στην παμπ να κάνω χικ και να’μαι βαμπ; Θα θεωρηθώ μπανάλ, κομπρεσέρ οριεντάλ, το make up έγινε φλου, μου πέσανε τα φο μπιζού, στη μύτη έβαλα κραγιόν και στο λαιμό μου το καλσόν και κάνω χικ, κάνεις χικ.”
H Ελλάδα κατέληξε 17η, φυσικά η Celine Dion κέρδισε, οδήγησε το διαγωνισμό στην Ελβετία, ανοίγοντάς τον την επόμενη χρονιά με το πρώτο της αγγλόφωνο single “Where Does My Heart Beat Now” που μπήκε στο Billboard Hot 100, έφτασε στο #4 και έκανε την αρχή μιας εκπληκτικής καριέρας….
ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΣΧΟΛΙΑ