Ήρθε το Σου-Κου! (End Of September)

Kylie Minogue – 2 Hearts

Το artwork από το νέο single της Kylie Minogue είναι εδώ! Το single oνομάζεται “2 Hearts” και είναι σε στίχους, μουσική και παραγωγή των Kish Mauve! Το single κυκλοφορεί στις 12 Νοεμβρίου.

Favourite Albums: Homogenic

Είχα αποφασίσει να καθυστερήσω το συγκεκριμένο post μιας και είχα γράψει πρόσφατα για τη Bjork και το Vespertine και έχω αρκετά ακόμα αγαπημένα album και από άλλους καλλιτέχνες. Αποφάσισα τελικά να το δημοσιεύσω σήμερα, μιας και σαν σήμερα ακριβώς πριν 10 χρόνια το συγκεκριμένο album κυκλοφόρησε στην αγορά.

Δεν θα ήταν υπερβολή να πώ πως το συγκεκριμένο album σημάδεψε όσο λίγα τη δεκαετία του ‘90. Στο εξώφυλλο η Bjork απόκοσμη, αυστηρή, αυταρχική, ακριβώς σαν τον ήχο των 10 συνολικά κομματιών του Homogenic. To Homogenic είναι μία μάχη ηλεκτρονικής μουσικής με ορχηστρική μουσική. Το εκπληκτικό είναι ότι τα δύο είδη μουσικής δένουν τόσο απίστευτα αρμονικά και σε ταξιδεύουν σε μια πρωτόγνωρη μουσική εμπειρία. Δεν είναι εύκολο σαν άκουσμα, δεν είναι κάτι που το “πιάνεις” με το πρώτο άκουσμα. Το Homogenic κατά τη γνώμη μου επηρρέασε πολύ τον ήχο της εποχής και οδήγησε τη μουσική παραγωγή σε καινούργια μονοπάτια. Οι κριτικοί το αποθέωσαν, εμπορικά πήγε καταπληκτικά, έδωσε συνολικά 5 (!) singles, ενώ πλέον η Bjork θεωρούνταν μουσική ιδιοφυία.

Πρώτο single το Joga. Βιολιά με ηλεκτρονικό beat και πραγματικές εκρήξεις ηφαιστείων το Joga έδινε μια πρώτη γεύση από το Homogenic. Kυκλοφόρησε στη Μεγάλη Βρετανία σε περιοριμένο αριθμό αντιτύπων.

Ακολούθησε το Bachelorette, που τυγχάνει να είναι το πρώτο τραγούδι της Bjork με το οποίο κυριολεκτικά κόλλησα. Στα όρια του λυρισμού, ένα θεατρικότατο τάγκο γεμάτο βιολιά και ένα συγκλονιστικό video clip του Michel Gondry με την ιστορία της κοπέλας που βρίσκει ένα βιβλίο στο δάσος που αποκαλύπτει σταδιακά την ιστορία του. Έφτασε στο #21 στη Μεγάλη Βρετανία. Θεωρώ ότι είναι το πιό mainstream κομμάτι του Homogenic και το δεύτερο πιο mainstream κομμάτι της Bjork μετά το It’s Oh So Quiet.

Για τρίτο single επιλέχθηκε το Hunter, τo κομμάτι που ανοίγει το Homogenic. Μια απόκοσμη Bjork σε ένα σκοτεινό κομμάτι που κλιμακώνεται σταδιακά. Το κομμάτι περιλήφθηκε στο soundtrack της ταινίας X-Files και έφτασε στο #44 στο βρετανικό chart.

Το Alarm Call που επιλέχθηκε ως τέταρτο single δεν είναι από τα αγαπημένα μου κομμάτια του Homogenic – θα προτιμούσα να δω το Unravel σε single (για το οποίο μάλιστα υπάρχει και video clip) ή το Immature. Όπως και να έχει το Alarm Call, το οποίο στη πραγματικότητα αναφέρεται στον Michael Jackson και είχε αρχικό τίτλο Jacko, συνοδεύτηκε από ένα video σκηνοθετημένο από τον γνωστό σχεδιαστή Alexander McQueen και έφτασε ως το #33 στο βρετανικό chart.

Το πιο ήρεμο κομμάτι του Homogenic, το Αll Is Full Of Love, επιλέχθηκε να είναι τελικά το πέμπτο και τελευταίο single από το συγκεκριμένο album. Αν και στο album το κομμάτι χαρακτηρίζεται από σχεδόν πλήρη απουσία μουσικών οργάνων, στο single το κομμάτι μιξαρίστηκε διαφορετικά και συνοδεύτηκε από ένα video clip που άφησε εποχή μιας και στο video πρωταγωνιστούν δύο ρομπότ που συναρμολογούνται σε ένα εργαστήριο τεχνολογίας και στη συνέχεια φιλιούνται. Στη πραγματικότητα βέβαια όπως μαρτυρούν οι σταγόνες νερού που κυλάνε από το πάτωμα προς το ταβάνι αυτό που βλέπουμε είναι ακριβώς το ανάποδο από αυτό που γυρίστηκε και υποτίθεται ότι συμβαίνει στη πραγματικότητα: τα ρομπότ ενώ φιλιούνται αποσυναρμολογούνται και πεθαίνουν. Το video clip σάρωσε σε βραβεία, ενώ αποτελεί κομμάτι της μόνιμης συλλογής του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης της Νεας Υόρκης (ΜΟΜΑ). Μάλιστα υπήρξε το πρώτο single που κυκλοφόρησε σε DVD format.

Ήρθε το Σου-Κου! (Aussiebum)

It’s an X!

Εδώ και αρκετούς μήνες περιμέναμε να μάθουμε λεπτομέρειες για το νέο album της Kylie, το τίτλο του, το tracklist, τους συνεργάτες… Πριν λίγες ώρες μέσω του επίσημου site της Kylie Minogue ανακοινώθηκε ότι το νέο της album της “Χ” κυκλοφορεί στις 26 Νοεμβρίου, πρώτο singe θα είναι το “2 Hearts” ενώ το tracklist έχει ως εξής:

2 Hearts
Like A Drug
In My Arms
Speakerphone
Sensitized
Heart Beat Rock
The One
No More Rain
All I See W
Stars
Wow
Nu-di-ty
Cosmic

Αξίζει να σημειωθεί ότι ήδη από το καλοκαίρι είχε αρχίσει να κυκλοφορεί στο internet η φήμη ότι ο τίτλος του νέου album θα είναι “X” ενώ τα κομμάτια In My Arms, Stars και Sensitized είχαν διαρρεύσει επίσης. Μένει να δούμε αν τελικά αυτά διαφοροποιήθηκαν όσον αφορά την ενορχήστρωσή τους από τότε ή παρέμειναν με την αρχική τους μορφή – πράγμα μάλλον απίθανο.

Latter Days

Δε ξέρω αν τους έχετε δει κατά καιρούς κάτι νεαρούς τύπους που κυκλοφορούν στην Αθήνα με μαύρο παντελόνι, άσπρο πουκάμισο και ένα καρτελάκι που μας πληροφορεί ότι είναι πρεσβύτεροι της “Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Τελευταίων Ημερών”. Εγώ τους είχα παρατηρήσει πριν μερικά χρόνια και επειδή στα θρησκευτικά θέματα και ειδικά στα αλλόθρησκα έχω ένα handycap αναρωτιόμουν αν το “Τελευταίων Ημερών” αναφέρεται στη ζωή του Χριστου, οπότε σημαίνει εκκλησία που ίδρυσε ο Χριστός τις τελευταίες μέρες της ζωής του, ή αναφέρεται στις τελευταίες μέρες που μας έχουν απομείνει ως ανθρωπότητα, οπότε τρεχάτε γιατί χανόμαστε.

Tο “Τελευταίες Ημέρες” του τίτλου της συγκεκριμένης θρησκείας χρησιμοποιήθηκε ως τίτλος σε gay themed ταινία του 2003 “Latter Days” (στα ελληνικά ο τίτλος αποδόθηκε ως “Έσχατες Μέρες”) που πάντως δε μου έλυσε τη παραπάνω απορία μου μιας και επικεντρωνόταν στην ιστορία του έρωτα ενός νεαρού πρεσβύτερου της συγκεκριμένης θρησκείας, τον Aaron, με έναν άλλο νεαρό, σκέτο τσογλάνι, τον Christian. Η γνωριμία τους γίνεται όταν ο πρώτος μετακομίζει στο Λος Άντζελες για να συγκατοικίσει με άλλους 3 πρεσβύτερους, στη προσπάθειά τους να προσηλυτίσουν κόσμο, όπου το προαναφερθέν τσογλάνι είναι γείτονας. Οι δύο νέοι γνωρίζονται και ερωτεύονται με τη πρώτη ματιά, οπότε τα πράγματα αρχίζουν να μπερδεύονται. Από τη μία ο Aaron συνειδητοποιεί ότι είναι gay, κάτι που απαγορεύεται από τη θρησκεία του, η οποία γενικά είναι μέσα στην απαγόρευση και τη καταπίεση. Από την άλλη ο Christian συνειδητοποιεί πως έχει βαρεθεί να κάνει απλά sex και έχει έρθει η ώρα να βρει μία σοβαρή σχέση. Ενώ όμως έχουν αρχίσει να τα βρίσκουν με τους εαυτούς τους και μεταξύ τους, τους τσακώνουν οι συγκάτοικοι του Aaron από τη θρησκεία στα πράσα να φιλιούνται, o Aaron διώκεται, ο Christian τον χάνει και ψάχνει να τον βρει…

Ταινία χαμηλού budget, από το σεναριογράφο του “Sweet Home Alabama”, που εδώ εκτός από το σενάριο έχει αναλάβει και τη σκηνοθεσία και με αυτοβιογραφική διάθεση, μιας και ο ίδιος τυγχάνει να είναι gay, ενώ παλιότερα υπήρξε και πρεσβύτερος της συγκεκριμένης θρησκείας. Αν και αναγνωρίζουμε τις καλές προθέσεις, τη συμμετοχή της Jacqueline Bisset σε supportig role, το εύπεπτο και σχετικά ενδιαφέρον θέμα, από την άλλη το φιλμ πάσχει σε πολλά. Σχετικά κακογυρισμένο, με μέτριες ερμηνίες, αμήχανο σεναριακά και σκηνοθετικά, με το βάρος να μη δίνεται στις συναισθηματικές συγκρούσεις που βιώνουν οι ήρωες και με ένα άκρως προβλέψιμο τέλος, το Latter Days πήρε μέτριες κριτικές, παρουσιάστηκε σε αρκετά φεστιβάλ που κέρδισε το κοινό αλλά προκάλεσε σάλο στους οπαδούς της συγκεκριμένης θρησκείας που ένιωσαν να θίγονται από το θέμα του φιλμ.

Ήρθε το Σου-Κου! (Εκλογές 2007)

Dial Up My Blog

Εδώ και 2 μήνες με έχει χτυπήσει γκαντεμιά. Η DSL σύνδεσή μου έχει πεθάνει και δε λέει να μου τη φτιάξουν. Έτσι τους τελευταίους 2 μήνες “τρέχω” αυτό το blog με dial up σύνδεση. Ξαναθυμήθηκα διάφορα πράγματα: ότι δε μπορείς να είσαι συνέχεια online γιατί χρεώνεσαι, ότι οι ταχύτητες είναι τραγικές, ότι δε μπορείς να κατεβάσεις τίποτα εκτός και αν έχεις διάθεση να περιμένεις κάτι ώρες, ότι στο youtube δε μπορείς να δείς τα video και άλλα τέτοια χαριτωμένα. Επιπλέον το να ανεβάσεις ένα άρθρο στο blog με 2-3 φωτογραφίες πολλές φορές εξελίσσεται σε Γολγοθά.

Αυτό βέβαια που δε κατάλαβα ποτέ με τις εταιρίες που παρέχουν dsl συνδέσεις είναι τα εξής δύο πράγματα:

1. Γιατί όταν τηλεφωνείς στη τεχνική υποστήριξη σε αφήνουν τουλάχιστον 20 λεπτά στη αναμονή ακούγοντας τις χειρότερες μουσικές επιλογές ενώ παράλληλα τα νεύρα σου γίνονται πατσαβούρα; Η δικιά μου θεωρία είναι ότι οι εταιρίες προφανώς για να κρατήσουν τις τιμές σε χαμηλά επίπεδα έχουν το πολύ 6-7 άτομα που δουλεύουν σε βάρδιες και προσπαθούν να εξυπηρετήσουν τους συνδρομητές που είναι απλωμένοι σε όλη την Ελλάδα και φυσικά έχουν και αυτοί προβλήματα. Την ευλογημένη ώρα που θα μιλήσεις επιτέλους με κάποιον και θα του εξηγήσεις για 100η φορά ότι δεν είσαι τελείως ηλίθιος και έχεις κάνει σωστά τη συνδεσμολογία, ότι έχεις περάσει σωστά τους κωδικούς κλπ δεκάδες άλλοι δύσμοιροι περιμένουν στην αναμονή για να πουν και αυτοί το ίδιο πρόβλημα και να ακούσουν τα ίδια και να διαβεβαιωθούν ότι πολύ σύντομα η σύνδεσή τους θα λειτουργεί. (Μπορεί κάποιος να μου ορίσει χρονικά τον όρο “σύντομα”;)

2. Γιατί πάντα δεν φταίνε αυτές αλλά ο ΟΤΕ; Εδώ σηκώνω τα χέρια ψηλά. Έχω βριστεί επανηλλημένως με διάφορους που μου το ξεστόμισαν, στη τελική δε με ενδιαφέρουν οι σχέσεις τους με τον ΟΤΕ και αν τυχόν αυτός τους σαμποτάρει όπως αφήνουν να εννοηθεί, εγώ αυτούς πληρώνω οπότε ελπίζω να τσακιστούν να μου φτιάξουν τη σύνδεση επιτέλους…