Goodbye my friend
I know you’re gone, you said you’re gone
But I can still feel you here
I know you think that I shouldn’t still love you,
or tell you that.
But if I didn’t say it, well I’d still have felt it
where’s the sense in that?
I promise I’m not trying to make your life harder
Or return to where we were
I know I left too much mess and
destruction to come back again
And I caused nothing but trouble
I understand if you can’t talk to me again
And if you live by the rules of “it’s over”
then I’m sure that that makes sense
And when we meet
Which I’m sure we will
All that was there
Will be there still
I’ll let it pass
And hold my tongue
And you will think
That I’ve moved on.
I will go down with this ship
And I won’t put my hands up and surrender
There will be no white flag above my door
I’m in love and always will be.
Do you still remember how we used to be?
Feeling together, believe in whatever, my love has said to me
Both of us were dreamers, young love in the sun
Felt like my Saviour, my spirit I gave you, we’d only just begun
Yes I still remember, every whispered word
The touch of your skin, giving life from within, like a love song that I’d heard
Slipping through our fingers, like the sands of time
Promises made, every memory saved has reflections in my mind
But we’re all alone now, was it just a dream?
Feelings untold, they will never be sold and the secret’s safe with me
Hasta Manana, always be mine
Viva forever, I’ll be waiting, everlasting like the sun
Live forever, for the moment, ever searching for the one.
Continue reading
20+ .13
Ο χρόνος λοιπόν προχωράει. Από το 2010 στο 2011, από το 2011 στο 2012, από το 2012 στο 2013. Και προχωράω και εγώ, πάω μπροστά, αφήνω πράγματα πίσω.
No time.
Ήθελα καιρό να γράψω κάτι εδώ. Πάντα απέφευγα τα προσωπικά posts αλλά εδώ και μέρες έπιανα τον εαυτό μου να οργανώνει λέξεις και κείμενο για να γράψει εδώ . Όπως άλλαξαν οι χρονιές άλλαξα και εγώ. Δεν ξέρω αν έχω πια σχέση με εκείνο το παιδί που τον Ιούνιο του 2007, φαντάρος ακόμα άνοιγε αυτό εδώ το μπλογκ. Δεν ξερω καν αν έχω σχέση με εκείνον τον άνθρωπο που έτρεχε αυτό το blog τόσο καιρό, ουσιαστικά ως το 2010, που όλη του η ζωή ήταν σε μια σειρά, που όλα έμοιαζαν τακτοποιημένα, που όλα τα όνειρα είχαν γίνει πραγματικότητα.
Send your dreams where nobody hides. No time.
Αλλάζουμε όπως αλλάζουν όλα, προσαρμοζόμαστε σε καταστάσεις και γεγονότα, οργανώνουμε τη ζωή μας και προσπαθούμε να περνάμε όμορφα. Γνωρίζουμε νέους φίλους, νέα μέρη, νέες εμπειρίες. Δεν ξεχνάμε ποτέ όμως. Αυτό έχω καταλάβει. Απλά συνηθίζουμε τις απουσίες, απλά συνηθίζουμε να ξέρουμε ότι όλα είναι πλέον αλλιώς. Δεν είναι θέμα αν το δεχόμαστε ή όχι. Αν δεχόμαστε το τέλος και τον αποχωρισμό. Απλά το συνηθίζουμε.
There’s no end, there’s no goodbye. No time.
Και μπορεί η θέση δίπλα μας να ξαναγεμίζει, άλλοτε προσωρινά, άλλοτε θεωρητικά μόνιμα, αλλά ξέρουμε πως μάλλον για μια ζωή η θέση αυτή ανήκει κάπου αλλού. Αλλά δεν υπάρχει χρόνος για τίποτε, δεν υπάρχει τίποτε που να μην έχει λεχθεί, γίνει, αναλυθεί, μόνο μια συνήθεια και ίσως ένα “γιατί” αναπάντητο, να μπλέκεται στις σκέψεις μας, κάθε τόσο, σαν συνήθεια, που να το εξαφανίζουμε για να μην μας πάει πίσω, να μην μας στενοχωρεί.
Disappear with the night. No time.
No time.
Εύχομαι καλή χρονιά σε όλους.
Best of 2012
Ναι υπάρχω, ναι ζω! Μιας και έχω αφήσει λίγο πίσω το blog, φέτος για πρώτη φορά από το 2008 δεν πήρα μέρος στην bloggovision aka τα καλύτερα 20 αλμπουμ ψηφισμένα από τους απανταχού bloggers. Παρόλα αυτά, μιας και είδα σκανδαλωδώς να απουσιάζει το δικό μου αγαπημένο άλμπουμ για το 2012, είπα να το βάλω εδώ, εκτός λίστας, για να το μάθουν όσοι έχουν απομείνει να διαβάζουν αυτό το blog! (ακούει κανέις άραγε; lol!)
Φυσικά μιλάω για το Kin των iamamiwhoami.
Είναι το album που οι Royksopp θα σκότωναν να είχαν γράψει. Είναι τα music videos που η Lady Gaga πάντα ήθελε να κάνει (αλλά δεν έκανε). Είναι η αίσθηση που η Bjork θα ζήλευε να έχει σε ένα νέο της album. Πάνω από όλα όμως είναι μια ιστορία με συνέχεια και συνοχή, που ξετυλίγεται μέσα από 9 κομμάτια, με κάθε ένα από αυτά να έχει το δικό του μουσικό βίντεο… Βλέπε και κόμπλαρε miss Germanotta…
This blog is written by:
Impressed Guy
